Terapia dzieci i młodzieży

Bezradność wobec problemów, z jakimi zmaga się dziecko, jest dla rodzica źródłem ogromnego cierpienia. Niestety, nie zawsze dziecko chce opowiadać o tym, z czym się boryka. Czasami przez wstyd, niekiedy strach, a innym razem ze względu na stworzoną przez lata barierę komunikacyjną między rodzicem a dzieckiem (często nieświadomie i niecelowo). W takim wypadku rozmowa z obcą osobą w bezpiecznym, pełnym zaufania miejscu, może dziecku pomóc zrozumieć i nazwać emocje, których doświadcza oraz uporać się z problemami pozornie nie do rozwiązania.

Kiedy warto skorzystać z terapii dzieci i młodzieży

  • Dziecko skarży się na niewystępujące dotąd dolegliwości, np. bóle głowy, brzucha, zaburzenia snu, a badania lekarskie wykluczają chorobę somatyczną
  • Po doświadczeniu traumatycznych przeżyć (np. śmierć kogoś bliskiego, rozwód rodziców, problemy szkolne, znęcanie się rówieśników)
  • Gdy nie radzi sobie z trudnymi emocjami (stres, złość, smutek, bezradność, frustracja, niskie poczucie własnej wartości)
  • Jeśli doświadcza silnych lęków, które uniemożliwiają normalne funkcjonowanie
  • Ma kłopoty z budowaniem relacji, jest konfliktowe i bywa agresywne
  • Miewa różne trudności rozwojowe, adaptacyjne
  • Jest nieśmiałe, wycofane
  • Wykazuje trudności rozwojowe (np. ADHD, zaburzenia ze spektrum autyzmu).

Co może dać dziecku lub nastolatkowi u psychoterapia?

  • Lepsze radzenie sobie z emocjami
  • Wsparcie w budowaniu poczucia własnej wartości
  • Zmniejszenie poczucia samotności
  • Pomoc w radzeniu sobie z presją społeczną i wyidealizowanymi obrazami kreowanymi przez media społecznościowe
  • Rozwijanie umiejętności społecznych (skutecznego komunikowania swoich potrzeb, stawiania granic)
  • Wsparcie w kryzysach emocjonalnych
  • Zwiększenie motywacji do nauki i działania
  • Poprawa funkcjonowania w codziennym życiu i w grupach rówieśniczych.

Na czym polega terapia dzieci i młodzieży?

Współczesne problemy dzieci i młodzieży często nie są rozumiane przez dorosłych, ponieważ żyją w zupełnie innym świecie – pełnym bodźców i kreującym nierealistyczne oczekiwania względem tego jak powinny się zachowywać i wyglądać (głównie za sprawą social mediów). Przez to, jak wynika z raportu „Młode Głowy” fundacji UNAWEZA – 52,4% dzieci traci motywację do pracy i nauki, a 28% do życia. Co trzecie dziecko czuje się samotne i nie akceptuje tego, kim jest.

W psychoterapii dzieci i młodzieży, którą prowadzi u nas wyłącznie terapeuta wyspecjalizowany w tej dziedzinie, najczęściej wykorzystujemy podejście w nurcie integracyjnym, czyli łączącym wiele nurtów psychoterapeutycznych, w tym także psychodynamiczny. Dzięki temu młodzi ludzie zyskują wsparcie w pokonywaniu wyzwań, z którymi się borykają, a których często nie rozumieją ich rodzice lub opiekunowie. Naszym celem jest stworzenie przestrzeni, w której dzieci i młodzież mogą bezpiecznie wyrażać siebie, rozwijać swoje umiejętności i budować równowagę w codziennym życiu.

Regularne sesje pomagają dzieciom i młodzieży umiejętnie radzić sobie z problemami takimi jak lęki, trudności w nauce, skomplikowane relacje z rówieśnikami, niskie poczucie własnej wartości czy konflikty rodzinne. Wspieramy też ich rozwój emocjonalny i społeczny, pomagając w budowaniu zdrowych relacji, rozwijaniu umiejętności radzenia sobie ze stresem i wzmacnianiu pewności siebie.

Zapewniamy również wsparcie rodzicom, oferując porady dotyczące wychowania i komunikacji z dziećmi. Dzięki temu są oni w stanie lepiej zrozumieć rzeczywistość, w jakiej żyją ich dzieci oraz okazują empatię dla ich problemów.

Etapy pomocy psychoterapeuty dziecięcego w naszym Centrum Terapii i Wsparcia

  1. Konsultacje – to kilka spotkań (zwykle od dwóch do trzech), mających na celu rozeznanie w obecnej sytuacji życiowej, identyfikację problemów i ich wpływ na życie młodego człowieka oraz jego rodziny
  2. Podsumowanie – spotkanie psychologa z dzieckiem i rodzicem, podczas którego terapeuta szczegółowo opowiada o efektach spotkań konsultacyjnych, przedstawia swoje wnioski oraz omawia obszary do zmiany.
  3. Decyzja dotycząca kierunku dalszej pracy terapeutycznej – podejmowana jest na spotkaniu podsumowującym. Warto zaznaczyć, że cele i kierunek zmian zawsze jest wypadkową zarówno potrzeb dziecka, jak i jego rodziców oraz wskazówek wynikających z obserwacji przeprowadzonych przez psychologa.
  4. Rozpoczęcie właściwej terapii psychologicznej dla dzieci i młodzieży.

Warto pamiętać, że psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa w stosunku do młodego człowieka. To oznacza, że nie zdradza bez zgody dziecka żadnych informacji, które uzyskał podczas spotkań. Wyjątek stanowią tu tematy dotyczące zachowań ryzykownych oraz takich, które są związane z zagrożeniem bezpieczeństwa, zdrowia i życia kogokolwiek z otoczenie dziecka.

Scroll to Top